CP Marcha a Atenas (recorrido interior) [26/11]

[ESP/ENG/ITA/GRE/FRA]

1. Crónica de una aparición
Hace unos meses, después de los levantamientos en los paises árabes, el 15 de mayo de 2011, millares de personas se juntaron progresivamente en la “Puerta del Sol” (Madrid) y en todas las grandes ciudades españolas para manifestar su indignación frente al contexto político, económico y social del pais. Durante las semanas que siguieron, las plazas públicas de España y Europa fueron poco a poco investidas por las poblaciones locales para acoger las asambleas populares. Esto se convirtió rapidamente en una reapropiación del espacio público y la aparición de campamentos autogestionados (“Acampada en la Plaza Catalunya y en la “Puerta del Sol”, “Acampada en Roma” y “Occupy Wall Street” por ejemplo) que resistieron y (re)florecieron superando la fuerte represión policial.

En este contexto y de forma espontánea, los llamados “indignados” se pusieron en marcha en junio desde de toda España hacia Madrid. A continuación, los marchantes partieron de España, Francia y otros paises de Europa en dirección a Bruselas, generando a su llegada, después de tres meses de ruta, un Ágora de una semana para la coordinación internacional y una participación masiva a la manifestación mundial del 15O (15 octubre) secundada por 886 ciudades del mundo y 87 paises.

Somos testigos del nacimiento de un movimiento global que hoy es una evidencia. No se trata de un movimiento lineal o unilateral, sino de un fenómeno compuesto de multiples flujos y contra-flujos, diversos pero que coinciden, caracterizados por el principio de horizontalidad y la participación activa. Una red de acciones locales específicas que se hacen eco, se expanden y se responden; que se reagrupan y se expanden de nuevo… la marcha a Atenas es uno de estos flujos.

2. Por qué caminamos?
Dentro del contexto de la puesta bajo tutela de Grecia y después de Italia, queremos manifestar nuestro apoyo a todos los pueblos en lucha y crear una convergencia a nivel internacional.
Por medio de las asambleas populares, nuestro primer ojetivo es liberar la palabra para reapropiarnos lo político a través del intercambio, el testimonio y el cuestionamiento para llegar a una reflexión individual y colectiva y proponer alternativas al callejón sin salida del capitalismo. Trabajamos para construir una democracia directa, basada en el principio de horizontalidad, para superar el poder de decisión de la supuesta democracia representativa regida por la especulación financiera global.
Esto pasa necesariamente por una nueva concepción del tiempo y el espacio, a través de la reapropriación del espacio público como lugar común de vida, de diálogo permanente, de creatividad artística y de libertad de expresión, un espacio autogestionado y respetando el medioambiente: el campamento de los marchantes es un prototipo de ello.
Nuestra conducta es pacífica pero determinada. Abogamos por la desobediencia civil, fundamentada ya no en lo legal y lo ilegal sino en lo que nos parece legítimo o ilegítimo.

Hacemos un llamamiento a todas las personas que quieran unirse a la marcha. Esta llegará a Roma el 15 de enero y a Atenas el 15 de abril donde se produirán manifestaciones internacionales.
Organizaremos sucesivamente dos Ágoras mundiales de una semana en las que presentaremos el trabajo colectivo efectuado en el camino, el cual se recopilará en el “Libro de pueblos” que se nutrirá de la palabra de las poblaciones locales de las ciudades atravesadas, en formato sintético para el análisis y la difusión a nivel global.

[ENG]

March to Athens
Press Release 26 of November 2011

1. Chronicle of an aparition
A few months ago, after the rising up of the Arab countries, on the 15th of May of 2011, thousands of people progresively congregated to “Puerta del Sol” in Madrid and other large spanish cities throughout the country to protest their indignation against the current political, economic, and social state of their own country. During the proceeding weeks, the public squares in Spain and accross Euope were little by little invested in by the local population to house their popular assemblies. This quickly turned into a reappropriation of the public spaces and the emergence of the self-managed camps such as “Acampada en la Plaza Catalunya y en la “Puerta del Sol”, “Acampada en Roma” y “Occupy Wall Street”, for example) who resisted and reflourished against strong political repression.

In this context, the so-called “indignados” spontaneously put themselves in march in June throughout all of Spain, towards Madrid. Afterwards, those marching left Spain, France and other countries accross Europe with direction to Brussels. generating upon their arrival, after three months of making their way, an Agora of one week for international coordination and massive global participation on October 15th, 15O throughout 886 cities and 87 countries around the globe.

We are the witnesses of the birth of this global movement which is now evident. This isn’t a linear or unilateral movement, but one composed of a fenomenon of multiple flows and counterflows, diverse but which coincide, chracterized by the principle of horizontality and active participation. A web of specific local actions which create an echo, expand and respond to each other; regroup and expand again… the March to Athens is one of this flows.

2. Why do we walk?
Within the context of trusteeship of Greece and then Italy, we want to manifest our support to all the people that are fighting and to create a convergence at an international level.
Through the popular assemblies, our first objective is to liberate the word and reappropriate the political realm through exchange, testimonies, and questioning in order to think individually and collectively and propose alternatives to this dead end road of capitalism.
We work to construct a direct democracy, based on the principle of horizontality, to win the power of decision-making from the supposed democratic representation run by the financial speculative market.
This happens, necessarily so, by a new concept of space and time, by the reappropriation of the public spaces as places for common life, permanent dialogue, artistic creativity, and freedom of expresssion- a selfmanaged space, respecting of the environment- the camps are a prototype of this concept.
Our conduct is pacifist yet determined. We are on the side of civil disobidience, fundamentally, not in what is legal or illegal but what appears to be legitimate or illegitimate.
We make a call out to all people who want to participate in the march. This one will arrive in Rome on the 15th of January and in Athens on the 15th of April and will produce international protests.
We will organize two suscessive global Agoras of one week each, in which the work and information gathered along the way will be collected and the “Book of the People” which will be nurished by the testimonies of the people in the cities and villages crossed along the way, will be compilated and formatted for analysis and diffusion on the global scale.

The Assembly of the Interior March to Rome and Athens.

[ITA]

Marcia (interna) verso Atene
Comunicato stampa del 26 novembre 2011

1. Cronaca di un apparizione
Qualche mese dopo il sollevamento dei paesi arabi, il 15 Maggio 2011 migliaia di spagnoli si incontrano poco a poco alla “Puerta del Sol”(Madrid) e inseguito in tutte le grandi citta per esprimere la loro indignazione difronte al contesto politico, economico e sociale del paese. Nelle settimane successive delle piazze in Spagna, in Europa ed infine nel mondo sono poco a poco investite dalle popolazioni locali per accogliere delle assemblee popolari. Questa metodologia porta rapidamente ad una riappropriazione degli spazi e all’apparizione di accampamenti autogestiti (“Acampada de la plaza Catalunia y de la “Puerta del Sol”, “Accampata Roma” et “Occupy Wall Street” per esempio) che resistono e (ri)fioriscono ancora nonostante la forte repressione delle forze dell’ordine.
In questo contesto, e spontaneamente, quelli che sono chiamati gli “indignados” si mettono in marcia in Giugno, partendo da tutta la Spagna in direzione di Madrid. Delle marcie all inizio dalla Spagna, dalla Francia e da altri paesi d’Europa si dirigono inseguito verso Bruxelles, generando al loro arrivo, 3 mesi più tardi una settimana d’Agora per una coordinazione internazionale, ed una partecipazione di massa alla manifestazione mondiale del 15o(15 Ottobre), che si è svolta in 866 citta del mondo e in 87 paesi.
Assistiamo all’apparizione d’un movimento globale che emerge oggi come un evidenza. Non si tratta di un movimento lineare o unilaterale,ma piuttosto di un fenomeno differentemente composto da una molteplicita di “flussi” e “controflussi”, diversi ma convergenti, cartterizzato dal principio dell orizzontalita e dalla partecipazione attiva. Una rete di azioni locali specifiche che risuonano, si diffondono e si rispondono; si ragruppano e si danno degli appuntamenti, poi si riversano espandendosi di nuovo… La marcia verso Atene é uno di questi “flussi”.
2. Perche marciamo?
Nel contesto della messa sotto tutela della Grecia prima e dell Italia dopo, desideriamo manifestare il nostro sostegno nei riguardi di tutti i popoli in lotta, e creare una convergenza della loro problematica internazionale.

Atrraverso la generazione di assemblee popolari ,il nostro obiettivo principale é di liberare la parola per riappropriarsi della politica attraverso l ‘incontro, lo scambio, la testimonianza e la messa in discussione, provocando una riflessione individuale e collettiva al fine che delle soluzioni alternative all ‘impasse del sistema capitalista in siano proposte.Noi lavoriamo per una democrazia diretta, fondata sul principio dell orizzontalità, per contrastare il potere decisionale della cosidetta democrazia rappresentativa, retta dalla specuazione finanziaria globale.
Tutto cio passa necessariamente per una nuova percezione dello spazio e del tempo, attraverso la riapropriazione dello spazio pubblico come luogo comune di vita, di dialogo permanente, di creativita artistica e di liberta d’ espressione nel rispetto dell ambiente: l’accampamento della marcia ne é il prototipo.
La nostra metodologia é pacifica ma ferma e determinata. Noi ci appelliamo alla disobbedienza civile, basandoci per le nostre azioni non piu su cio che é legale o illegale bensi su cio che ci appare legittimo od illegittimo.

Noi lanciamo un appello a raggiungere la marcia che raggiungera Roma il
15 Gennaio ed Atene il 15 Aprile, per due manifestazioni internazionali.
Li terremo successivamente due Agora mondiali di una settimana dove presenteremo il lavoro collettivo effetuato durante il cammino, raccolto in un “libro del popolo”, nutrito della parola delle popolazioni locali delle citta e villaggi attraversati, infine sintezzati per un analisi ed un espansione di livello globale.
La assemblea della marcia (interna) verso Roma e Atene

[GR]

Πορεία προς την Αθήνα
Δελτίο τύπου της 26 Νοεμβρίου 2011

1. Χρονικό μιας εμφάνισης

Μερικούς μήνες μετά την εξέγερση στις αραβικές χώρες, τη 15η Μαίου, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται σιγά-σιγά στην “Πουέρτα ντελ Σολ” (Μαδρίτη) και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ισπανίας για να διαδηλώσουν την αγανάκτησή τους απέναντι στο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό πλαίσο της χώρας. Κατά τις βδομάδες που ακολούθησαν, οι πλατείες της Ισπανίας, της Ευρώπης και κατόπιν του κόσμου, πλημμύρισαν από τους κατοίκους της περιοχής για να υποδεχτούν τις λαϊκές συνελεύσεις. Αυτό το διάβημα οδηγεί γρήγορα στην επανιδιοποίηση των χώρων και την εμφάνιση των αυτοδιαχειριζόμενων καρασκηνώσεων (Ακαμπάδα της πλατείας Καταλούνια και της “Πουέρτα δελ Σολ”, η “Ακαμπάτα Ρόμα” και “Occupy Wall Street για παράδειγμα) που αντιστέκονται ακόμα και (ξανα)ανθούν πάλι παρά την ισχυρή αστυνομική καταστολή.

Σ΄αυτό το πλαίσιο και με αυθόρμητο τρόπο αυτοί που τους αποκαλούν “ιντιγνάδος” ξεκινάνε μία πορεία τον Ιούνιο, ξεκινώντας από όλη την Ισπανία προς τη Μαδρίτη. Πορείες ξεκινούν από την Ισπανία, τη Γαλλία και άλλες χώρες της Ευρώπης και κατευθύνονται προς τις Βρυξέλλες, δημιουρώντας με τη άφιξή τους, τρεις μήνες αργότερα, μια Αγορά που διαρκεί μια βδομάδα με διεθνή συντονισμό και μαζική συμμετοχή στη διεθνή κινητοποίηση της 15 Οκτωβρίου που πραγματοποιήθηκε σε 866 πόλεις και 87 χώρες του κόσμου.
Γινόμαστε μάρτυρες στην εμφάνιση ενός διεθνούς κινήματος που ξεπηδάει σήμερα ως κάτι προφανές. Δεν πρόκειται για γραμμικό ή μονόπλευρο κίνημα αλλά μάλλον για ένα φαινόμενο που αποτελείται από μια πολλαπλότητα κυμάτων και αντι-κυμάτων ποικίλων αλλά που συγκλίνουν, χαρακτηριζόμενα από την αρχή της οριζόντιας λειτουργίας και την ενεργητική συμμετοχή. Ένα δίκτυο συγκεκριμένων τοπικών δράσεων που αντηχούν, εξαπλώνονται και απαντούν η μια στην άλλη, που επανασυντάσσονται, συναντώνται και αναπτύσσονται εκ νέου… Η πορεία προς τη Αθήνα είναι ένα από αυτά τα “κύματα”.

2. Γιατί κάνουμε πορεία;
Στο πλαίσιο της επιτήρησης στην οποία μπήκε η Ελλάδα και κατόπιν η Ιταλία , επιθυμούμε να εκφράσουμε την υποστήριξή μας προς αυτούς τους λαούς που αγωνίζονται και να δημιουργήσουμε μια σύγκλιση των διακυβευμάτων τους σε διεθνές επίπεδο.
Μέσω των λαϊκών συνελεύσεων ο πρώτος μας στόχος είναι να ελευθερώσουμε το λόγο για να επανιδιοποιηθούμε το πολιτικό με τη συνάντηση, την ανταλλαγή, τη μαρτυρία και την έρευνα που μας οδηγεί στην ατομική και συλλογική σκέψη ώστε να προταθούν εναλλακτικές λύσεις για το αδιέξοδο του καπιταλιστικού συστήματος. Εργαζόμαστε για τη δημιουργία μιας άμεσης δημοκρατίας , που να βασίζεται στιην αρχή της οριζοντιότητας , για να αντιτεθούμε στην εξουσιοδοτημένη να παίρνει αποφάσεις εξουσία της υποτιθέμενης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που κατευθύνεται από την παγκοσμιοποιημένη οικονομική κερδοσκοπία.
Αυτό περνάει απαραίτητα από μια νέα αντίληψη του χρόνου και του χώρου, μέσω της επιανιδιοποίησης του δημόσιου χώρου ως κοινού χώρου για τη ζωή, το διαρκή διάλογο, την καλλιτεχνική δημιουργικότητα και την ελευθερία έκφρασης, αυτοδιαχειριζόμενο με σεβασμό στο περιβάλλον. Η κατασκήνωση των πεζοπόρων είναι ένα πρότυπο.
Το διάβημά μας είναι ειρηνικό αλλά σταθερό και αποφασιστικό. Εκθειάζουμε την πολιτική ανυπακοή, που δε βασίζεται πλέον στο ζήτημα του τί είναι νόμιμο ή παράνομο, αλλά τί μας φαίνεται δικαιολογημένο και αδικαιολόγητο.

Καλούμε να πάρετε μέρος στην πορεία που θα φτάσει στη Ρώμη στις 15 Ιανουαρίου και στην Αθήνα στις 15 Απριλίου για δυο διεθνείς διαδηλώσεις.
Θα οργανώσουμε δυο παγκόσμιες αγορές που θα διαρκέσουν μια βδομάδα και όπου θα παρουσιάσουμε τη συλλογική δουλειά που θα έχει γίνει στο δρόμο, και θα έχει συγκεντρωθεί στο “Βιβλίο του λαού” εμπλουτισμένο από το λόγο των κατοίκων των περιοχών και πόλεων από όπου θα έχουμε περάσει, ο οποίος μετά θα συντεθεί για μια ανάλυση και εξάπλωση σε διεθνές επίπεδο.
Η συνέλευση της πορείας (του εσωτερικού) προς Ρώμη και Αθήνα.

[FR]

Marche vers Athènes
Communiqué de presse du 26 novembre 2011
1. Chronique d’une apparition
Quelques mois après le soulèvement des pays arabes, le 15 mai 2011, des milliers de personnes se rejoingnent peu à peu à la “Puerta del Sol” (Madrid) et dans toutes les grandes villes d’Espagne pour manifester leur indignation face au contexte politique, économique et social du pays. Durant les semaines qui suivent, des places publiques d’Espagne, d’Europe, puis du monde sont peu à peu investies par les populations locales pour accueillir des assemblées populaires. Cette démarche mène rapidement vers une réappropriation de ces espaces et l’apparition de campements autogérés (“Acampada de la plaza Catalunia y de la “Puerta del Sol”, “Accampata Roma” et “Occupy Wall Street” par exemple) qui résistent et (re)fleurissent encore malgrès la forte repression policière.

Dans ce contexte, et de manière spontanée, ceux que l’on appelle les “indignados” se mettent en marche en juin, partant de toute l’Espagne vers Madrid. Des marches au départ d’Espagne, de France et autres pays d’Europe se dirigent ensuite vers Bruxelles, générant à leur arrivée, trois mois plus tard, une semaine d’Agora pour une coordination internationnale, et une participation massive à la manifestation mondiale du “15O” (15 octobre) suivie dans 866 villes du monde
et 87 pays.
Nous assistons à l’apparition d’un mouvement global qui surgit aujourd’hui comme une évidence.Il ne s’agit pas d’un mouvement linéaire ou unilatéral, mais plutôt d’un phénomène composé d’une multiplicité de “flux” et “contre-flux”, divers mais convergents, caractérisés par le principe de l’horizontalité et la participation active. Un réseau d’actions locales spécifiques qui résonnent, se répandent et se répondent; qui se regroupent et se donnent rendez-vous, puis se déploient de nouveau… La marche vers Athènes est l’un de ces “flux”.
2. Pourquoi marchons-nous ?
Dans le contexte de la mise sous tutelle de la Grèce puis de l’Italie, nous souhaitons manifester notre soutien envers tous les peuples en lutte et créer une convergeance de leurs enjeux au niveau international.
A travers la mise en place d’assemblées populaires, notre objectif premier est de libérer la parole pour se réapproprier le politique par la rencontre, l’échange, le témoignage et le questionnement, amenant une réflexion individuelle et collective afin que des alternatives à l’impasse du système capitaliste soit proposées. Nous oeuvrons à la construction d’une démocratie directe, fondée sur le principe de l’horizontalité, pour contrer le pouvoir décisionnel de la prétendue démocratie représentative régie par la spéculation financière mondialisée.
Cela passe nécessairement par une nouvelle perception du temps et de l’espace, à travers la réappropriation de l’espace public comme lieu commun de vie, de dialogue permanent, de créativité artistique et de liberté d’expression,autogéré dans le respect de l’environnement:le campement des marcheurs en est un prototype.
Notre démarche est pacifique mais ferme et déterminée. Nous pronons la désobéissance civile, fondée non plus sur la question de ce qui est légal ou illégal, mais sur ce qui nous semlble légitime et illégitime.

Nous lançons un appel à rejoindre la marche qui atteindra Rome le 15 janvier et Athènes le 15 avril pour deux manifestations internationales.
Nous y tiendrons successivement deux Agoras mondiales d’une semaine où nous présenterons le travail collectif effectué en chemin, rassemblé dans un “Livre du peuple” nourrit par la parole des populations locales des villes traversées, puis synthètisée pour une analyse et une expansion de niveau global.
L’assemblée de la marche (intérieure) vers Rome et Athènes

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: